روى كعبه رفتم و پيامبر خدا كنار رفت تا من ، بت بزرگ آنان ( قريش ) را كه از مس بود و با ميخ‌هاى آهنين به سقف كعبه محكم شده بود ، بيندازم . پيامبر خدا به من فرمود : « چاره‌اى برايش بينديش » و من دست به كار شدم و در كارِ آن بودم و پيامبر خدا مىفرمود : « دوباره ! دوباره ! » . من پيوسته در كار آن بودم تا موفّق شدم . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : « آن را در هم بكوب » و من آن را در هم كوبيده ، شكستم و پايين آمدم . « 1 » نكته : برخى گزارش‌ها حادثه شكستن بُتها را قبل از هجرت و در اوج خفقان و اختناق مشركان نشان مىدهد و برخى در ماجراى فتح مكه آورده‌اند اگر چه بعيد نمىنمايد كه حادثه دو بار اتّفاق افتاده باشد ؛ يعنى پيامبر خدا در آن هنگامهء هول و هراس و در فضاى تاريك قبل از هجرت ، اين‌حركت بزرگ و شرك‌زدا را همراه على عليه السلام انجام دادند و طبيعى مىنمايد كه مشركان - كه مكّه ، مسجد الحرام و كعبه را در اختيار داشتند - ، دگربار ، بت‌ها را بر جاى نهاده و كعبه را آلوده باشند و آن گاه در فتح مكّه ، بار ديگر ، اين حركت عظيمْ تكرار شده باشد .

--> ( 1 ) . الإمام عليّ عليه السلام : لَمّا كانَ اللَّيلَةُ الَّتي أمَرَني رَسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله أن أبيتَ عَلى فِراشِهِ وخَرَجَ مِن مَكَّةَ مُهاجِراً ، انطَلَقَ بي رَسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله إلَى الأَصنامِ فَقالَ : اجلِس ، فَجَلَستُ إلى جَنبِ الكَعبَةِ ، ثُمَّ صَعِدَ رَسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله عَلى مَنكِبي ، ثُمَّ قالَ : انهَض ، فَنَهَضتُ بِهِ فَلَمّا رَأى ضَعفي تَحتَهُ قالَ : اجلِس ، فَجَلَستُ فَأَنزَلتُهُ عَنّي وجَلَسَ لي رَسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله ، ثُمَّ قالَ لي : يا عَلِيُّ ، اصعَد عَلى مَنكِبي فَصَعِدتُ عَلى مَنكِبَيهِ ، ثُمَّ نَهَضَ بي رَسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله وخُيِّلَ إلَيَّ أ نّي لَو شِئتُ نِلتُ السَّماءَ ، وصَعِدتُ إلَى الكَعبَةِ وتَنَحّى رَسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله فَأَلقَيتُ صَنَمَهُمُ الأَكبَرَ ، وكانَ مِن نُحاسٍ مُوَتَّداً بِأَوتادٍ مِن حَديدٍ إلَى الأَرضِ ، فَقالَ لي رَسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله : عالِجهُ فَعالَجتُ فَما زِلتُ اعالِجُهُ ويَقولُ رَسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله : إيهِ إيهِ ، فَلَم أزَل اعالِجُهُ حَتَّى استَمكَنتُ مِنهُ فَقالَ : دُقَّهُ ، فَدَقَقتُهُ فَكَسَّرتُهُ ونَزَلتُ ( المستدرك على الصحيحين : ج 3 ص 6 ح 4265 ) .